fOrmülsel... (intihara x kala)

Bilinçaltının yönettiği bir zavallı...Kalabalık içinde yalnız kalmak, işte bu onun özgürlüğü...Tezat düşünceleri beyninde barındırmak ve o düşünce düşüncelerinin daha da kaoslaşması, bu işte onun hayat grafiğinin çizgilerini bir kuyu, bir gökdelen eden...

Sadece bu!!


             Teoride mümkün pratikte mümkün olmayan dünyaları hayal ediyordu...Ütopik bir varlıktı var oluşu...


Bu yüzden o biR 'kavgaydı', 'çelişkiydi', 'paradoxtu'...O olmak ya da olmamaktı belki de tüm mesele O'ydu...


   bir denklemden atlardı bazen , x  ve  y  onu tutamazdı oysa o ikisine de değer vermişti...x'e değer vermişti, y'yi bulamamıştı..y'ye değer verdiğinde x yoktu...


Paranoyak bir denklemdi o..Bir matematikçinin sayısal düşlerindeki karabasanların şiddetini açıklayan komplike bir denklem.Kendini sömüren denklem...Hisleri birbirine denkleşmeyen denklemdi o.

Ne zaman düşse ve düşlerine otorite kurmaya çalışsalar o hücreye kapatırdı kendini...Soyut, değersiz, oksijensiz bir hücrede sıkışıp kalmış bir glikoz ya da profesöre isyan eden kitap satırları gibi hissetmek...
Ya da isyan etmek..Hayata değil, kendine!!..Kendi olmazsa hayatı umursayamazdı,hayat olursa kendi olmak istemezdi...Yanlış bir önermeydi..Bir kitaptan çığlıklar atan.

Kalpleri etten bilirdi.Bilmeden çok kalp kırdı çümkü kalp ettendi ona göre, camdan değildi.KıRıLamazdı!..

Ve kalplerin kırılabileceğini ve kırdığını öğrendiğinde kalbini kanattı..Onunki camdan olamazdı...Cam bu kadar cehenneme dayanamazdı.Onun kalbi ise hala tek notada atıyordu.Yaşatıyordu ölü bedeni.

Unutmak istedi her gün..Buharlaşmak,yok olmak...Yağmur olmamacasına buharlaşmak...Ama önce ısıtması lazımdı soğuk kanını oysa o kaynama noktasını bile bilmiyordu.Dar tünellerden akan kırmızı bir şelaleydi kanı...

     Hergün daralıyordu.Bilinçaltında yaşıyordu.Arada bir su yüzüne çıkan çöplerden düşüncelerden kurtulmak istiyordu..Uyanmak istiyordu..

İnsanların ayak seslerini duyuyordu.Yanından gelip geçen insanlar..Telefonların tuş seslerini duyuyordu..Modem sesleri..Sinyaller..Korna sesi..İnsan sesi..İnsanlığın sesini duymuyordu..Kendi sesini de duymamıştı çığlık ve fısıltıdan ibaretti....

    Nefes almak istemiyordu.Bu oksijen değildi..Herkesin soluduğunu soluyamazdı.İğrençti herkes..Provakatördü duyguları...Son bir prove yaptı ölümüne yine hayalinde ve gökdelenin üzerinden önce 'tükürdü' dünyaya sonra...Atladı.

''HAYAT SPERM,TÜKÜRÜK VE KANDAN İBARET''....son sözleriydi..


20 Eylül 2008

Vamprincess (Ebrulee)